MÜZİĞİN KAYNAKLARI
İlkel insanlar ritmi vücutlarının hareketinden melodiyi ise seslerindeki perde değişiminden bulmuşlardır. Bu iki olguyu ilk gösterdikleri yer ise; büyü ve sihirbazlık konularında olmuştur.

İLK ÇALGI MÜZİĞİ
Milattan Önce 585’te yazılmış olan ve Apollon ile bir ejderin savaşını anlatan Pythic Nome adındaki parçadır ve kamış sazlarla çalınmıştır. Yunan müziği tamamen tek seslidir, bütün insan sesleri ve çalgılar aynı tonu işlemektedir.

AKUSTİK VE ARMONİNİN BULUNMASI
Başta Pisagor olmak üzere Yunan bilginleri tarafından akustiğin ve armoninin bulunmasıyla müzik eski Yunan’da büyük gelişme göstermiştir. Yunan müzikçileri daha sonra gamları çeşitli makamlara ayarlamışlar ve bestelerini o makamlara göre yapmışlardır.

MÜZİKTE BAROK ÇAĞ
İsmini Portekizce Barocco kelimesinden alan bu çağın sınırları kesin olarak çizilmemekle beraber 17. yy ’ın başı ile 18. yy’ın ortaları arasında kalan dönem Barok Çağ olarak kabul edilir. Müzikte Barok akımı ile ilk defa İtalyan melodram ve enstrümantal müziğin ortaya çıkışıyla değişik enstrümanlarda icat edilmiştir. Barok çağda daha önce Opera ve bale müziğinde yardımcı unsur olarak yer alan Orkestra da bağımsızlık kazanmış ve müzik formlarından senfonilerinin yazılmasına imkân hazırlamıştır. Barok çağın en büyük bestecisi Johann Sebastian Bach’dır.


MÜZİK SÖZLÜĞÜ

-A-

Absolute kulak: Bir sesi tam olarak söyleme ve duyma yeteneği.

Allegro: Hızlı ve canlı çalmayı ifade eder.

Alto: En kalın kadın sesi.

Anahtar: Portenin sol baş tarafına konulan işaret. Sol, Do ve Fa olmak üzere 3 çeşit anahtar vardır.

Armoni: Seslerin birbirleri ile olan uyumu, ahenk.

Arya: Opera veya Oratoryada önemli solo parçası.

Atonal müzik: Modern müzikte ton ve makam stiline bağlı kalmadan, armoni kurallarına uymadan oluşturulan bestedir.



-B-

Ballad: Hikâyesi olan türkü.

Bariton: Tenor ile Bas arası erkek sesi.

Bas: En kalın erkek sesi.

Bemol: Önüne gelen notayı yarım ses kalınlaştırır.

-C-

Capella: Bir müzik eserinin toplu halde birçok çalgıların ve vokallerin katılımıyla sunulması.

Çembalo: 15. yy da kullanılan klavyeli saz. Klavsen. 15. yy da yerini Piyano’ya bırakmıştır.



-D-

Dakapo: Bir eserin tekrar, baştan çalınmasını gösteren işaretin ismine denir.

Diatonic: İçerisinde kromatik sesler bulunmayan gam.

Diyez: Önüne gelen notayı yarım ses tizleştirir.

Dıvertımento: 18. yüzyılda orkestra süitlerinden doğan ve oda müziği eserleri arasındadır. Eski operaların perde aralarında çalınan eserlerin genelini divertimento oluşturmaktaydı.

Düet: İki ses için müzik eseri.



-E-

Es: Notada duraklama işareti. Her nota değeri kadar es vardır.

Etüt: Çalışma, egzersiz parçası.



-F-

Forte: Kuvvetli

Flamenko: İspanya’da Endülüs bölgesinin halk müziği.

Füg: Çok sesli bir tür müzik parçasıdır. Birinci ses temanın başlangıcı olup, ikincisi değişiktir, tekrar eden birinci sesten sonra gelen üçüncü ses melodiyi tamamlar.

Forte: Bir eserin kuvvetli, yüksek sesle çalınıp okunacağını gösterir.



-G-

Gam: Sekiz sıralı sesin oluşturduğu diziye denir.

-H-

Homofonik: Tek sesli.

-I- -İ-

İmprovizasyon: Doğaçlama.



-K-

Kadans: Solo müzik aleti için yazılmış büyük eserlerin, bir cümlesi sona ererken çalınan veya çalınması için bir solist tarafından sesin yükselip alçalarak sona ermesidir.

Kanon: Bir ses ana melodiyi devam ettirirken diğer sesin melodiyi baştan alarak cevap vermesidir.

Kantor: Kilise için özel olarak yetiştirilen şarkıcılardır.

Kompozisyon: Beste, müzik yazma sanatı.

Kompozitör: Besteci.

Konçerto: Çeşitli bölümleri olan ve orkestra ya da solo için yazılmış eser biçimi.

Kontrpuan: Birden daha çok sesi birbiriyle mix edip bir müzik parçası yapmak.

Kromatik: Seslerin yarım ton ile birbirlerini izlemesi.



-L-

Largo: Ağır çalınacağını gösterir.

Legato: İki notanın birbirine bağlı çalınacağını belirten teknik terimdir.

Libretto: Opera metni, opera kitabıdır.

Lirik soprano: Yumuşak tonlu kadın sesidir.

-M-

Majör: Büyük ses aralığıdır.

Menuet: Eski Fransız dansına denir.

Mezzosoprano: Soprano ve Alto arasında ki kadın sesidir.

Metronom: Müzikte zaman ölçülerini bildiren aletdir.

Minör: Küçük ses aralığıdır.

Moderato: Orta tempo anlamındadır.

Modülasyon: Belli bir tonda söylenen ezgiden aynı anda diğer tona geçişe denir.



-N-

Nota: Müzik seslerini gösteren işaretlere denir. Toplam yedi tanedir. (Do,Re,Mi,Fa,Sol,La,Si)

Notasyon: Müziğin notaya geçirilmesi.



-O- -Ö-

Oda müziği: Küçük müzik topluluğudur.

Oktav: Bir notanın sekizinci sesine oktav denir. (8’li)

Oratoryo: Çeşitli konuları içeren düzenli eserlerin koro ve orkestra için bestelenmiş şekli.

Orkestra: Yunanca terim olup, çeşitli çalgılardan oluşan gruplara verilen isimdir. Orkestra terimi "orchesis" kelimesinden gelmektedir. Eski Yunan tiyatrosunda sahne ile seyircilerin oturduğu amfiteatr arasında "orchesis" denilen bir yer bulunurdu.

-P-

Pentatonik: Beş seslilik. En eski müzik kültürlerinde özellikle Çin ve Yunan müziğinde yedi sesliliğin başlangıcı olarak kullanılmıştır. Bu beş temel ses: Fa, Sol, La, Do, Re seslerinin karşılığıdırlar. Bu sistemde yarım sesler yoktur.

Piano (p): Hafif sesle okumak anlamına gelir.

Prelüd: Giriş müziği.

-R-

Resital: Solo enstrüman veya insan sesiyle verilen konser.

Rondo: İlk melodinin parça içerisinde melodiler arasında tekrarlanmasındır.



-S-

Senfoni: Uzun orkestra eseridir.

Solo: Tek kişi tarafından icra edilen müzik

Sonat: Bir veya iki çalgı eşliğinde üç ya da dört bölümlü bir müzik formudur.

Suit: Dans formunda yazılmış kısa enstrümantal parçalardır.



-T-

Tango: Arjantin dansıdır. Tango bugün dans müziğinin belli başlı türlerinden biridir.

Tenor: Tiz erkek sesidir.

Tonailite: Bir bestenin ton özelliğidir.

Trio: Üç çalgı üzerine yazılmış bir müzik eseri türüdür. İçerdiği çalgılara göre isimlendirilir.



-U- -Ü-

Uvertür: Müzikli sahne eserlerinin başında çalınan çalgılı açış kısmıdır. Uvertürler orkestraya uygulanınca senfoni ve süit gibi müzik eserlerinin doğuşunda önemli gerekçe olmuşlardır.


-V-
Vals: Üç vuruşlu bir dans olup, bu dansın ritmine de bu ad verilir.
Varyasyon (Çeşitleme): Bir tema veya kısa bir melodiyi bir takım yeni katkılarla bestelemeye veya seslendirmeye denir. Bu katkılar; ritmik, melodik, armonik yöndedir.

Vıbrato: Çalgı ve ses müziğinde bir tür sunuş. Yaylı çalgılarda, titrek karakterli bir ses elde etmek için yapılır.

Bunları Bir Yere Not Ediniz İleride Lazım Olabilir

lütfen okuyunuz işinze yarayacaktır

__________________
Copyright © 2008 By √ FerhatCakir
Her Hakkım Saklıdır...
|l|lllll|lll||ll||lll|
²¹°¹³²¹³ °¹²¹³

saoLL.. teşekkürler