|
|
|||||||
| Kayıt ol | Yardım | Üye Listesi | Ajanda | Arama | Bugünki Mesajlar | Forumları Okundu Kabul Et |
 |
|
|
LinkBack | Seçenekler | Arama | Stil |
01-16-2008, 02:59 PM
|
||||
|
||||
Benim dışımda kalan insanların yaşamaya devam ettiği bir gün daha sona eriyor..İçimde yetim çocukların yalnızlığının çığlığı..Sen gidiyorsun seninle hayat gidiyor, peşinsıra ağlıyor tüm şehir..Ve ben tüm herşeyin bu şekilde olacağını çok önceden apaçık seziyordum..
Öylesine boynum bükük kalakalmışım bir başıma.Bir başıma değilim aslında çok kalabalığım da aynı zamanda..Ne yana dönsem kalabalığımda boğuluyorum.Batak dünyanın batak bir şehrini cennete çeviren gidiyor, bense ardından el sallayamadan düşüyorum olduğum yere... Tüm yıldızları sönük bu şehrin,şelalelerinden gürül gürül kanım akıyor..Sen gidiyorsun ya,şarkılarda yanıyor bu şehir...Şehirse senin dışındaki herşey gibi;umrumda değil... Yüzümde bir garip hüzün,birileri birşeyler soruyor ardımsıra..Cevaplar veriyorum,ağzımdan çıkanlar benim kelimelerim değil..Tarif ettiğim yönler değil gitmeleri gereken,aynı soruya farklı cevaplar veriyorum,kişileri savuşturmak istiyorum;yalnız kalmak istiyorum,çünkü en çok da yalnızken yakınım sana.. Senin gözlerinin bir camın aksine dalmış gitmişliğine katılmaktan daha güzel ne olabilir ki... Ve içtiğin suya karışmanın aziziği.... Allak bullak olmuş başımı duvarlara vurup kanatırcasına parçalamak istiyorum.Ya da boylu boyunca uzanıp yere hiç kalkmamak..Yok olmak istiyorum ayaklarının bastığı yerde.Sen olmak istiyorum, senin gözlerindeyse bir damlasına canımı vereceğim hüzün..Ciğerlerine her giriş çıkışında seni yakan çaresiz nefesin olmak istiyorum..Sana en yakın olmak ve o kahredici yokluğu senden uzaklaştırmak için.. Yorgunluğu yoğunluğundan ruhumun; yorgunluk paçalarımdan akıp yüz ifademe oturuyor.Şimdi herşey olduğundan daha yabancı,şimdi herşey rengini kaybetmiş. Siyahlar içinde bir senin yüzün maviye çalıyor.. Bir de utangaç gülüşün... Sensiz bir hiçim...
__________________
  
|
|
01-16-2008, 03:00 PM
|
||||
|
||||
|
Bugün unutmak sessizliğini bırakıp gidiyorum ... Ve sen o sessizlikte savaşacaksın.. Benim gidişimden habersiz ... İliklerinde hissedeceksin... Kutsal kokunun hasretini çekecek ellerin... Saçların dediğin o rüzgarı hissedemeyeceksin yüzünde... Dokunamayacaksın kalbime... Çünkü sen unuttuğun günü hatırlayacaksın.... Ben yazmayacağım kalemimin sözlerini ... Sende okumayacaksın kalbimi ... Hissetmeyeceksin sadece hüzünlü bir kaç göz yaşı olacak ellerinin içinde ... Ve birde boş bir sayfa Ben yazmayacağım sende okuyamıyacaksın kalbimi... Hissetmiyeceksin kelimelerimi Heyecanını kaybetmiş bir kaç dize.. Kelimeler sardı benliğimi... Unuttum seni... Pişmanda değilim... Keşkelerimi bıraktım karşı kaldırım da ... İzin vermiyor kalbim geri gelmesine... Unuttum seni .... Yırtık pırtık bir yorgan arasındaki Sıcak çarşafların kokusunda ... Ya da bir fincan kahvenin tadın da... Artık acı vermiyor gittiğimiz gezdiğimiz kaldırımların parkeleri... Çünkü ben seni unuttum...
__________________
|
|
01-16-2008, 03:00 PM
|
||||
|
||||
|
Gizlice seviyorum seni Kimse bilmesin,duymasın Yüreğimde saklıyorum seni Sen bile bilmiyorsun. Yüreğim yansada alevler içinde Ağlasamda seni her düşündüğümde Kaybolsam bile kadehler içinde Ben seni gizlice seviyorum. Açıklarda bir gemiye benziyorum Binlerce balığın benden haberi yok Denizlerin içinde kayboluyorum Denizin bile benden haberi yok. Gizlice seviyorum seni Tarifi imkansız duygular içinde Sen gözlerimin içinde,her baktığım yerde Ben gizlice seviyorum seni. Yolum hep çıkmazlarda Hikayem yalan kitaplarda Sürgün gibi diyarlarda Hep gizli kalacaksın yüreğimin köşesinde Ve bir gün gelip ben ölürsem Kendini bulacaksın benim kalbimde.
__________________
|
|
01-16-2008, 03:00 PM
|
||||
|
||||
|
Geceler ağlar gözlerimde
Mutluluğum yarım kalır Hatıralarım dolar sensiz geceme Sense aldırmazsın çaresiz tükenişime Oysa ki Acılar içinde bir ben var geride Ve o ben de saklı sen varsın yüreğimde Yalnızlık dolu sancılı bir gece böler düşlerimi Düşlerimde bir ihanet Ve acı bir ayrılık yaşanır sinsice Kara gölgesi düşmüştür bir kere Yüreğimin en dipsiz köşesine Ve sen sadakatsiz bir gülüşle Silinip gittin yüreğimden Şimdi ellerini tutan ellerim acıyor Gözlerine bakan gözlerim ağlıyor “Seni seviyorum” diyen dilim sana lanet okuyor Bunca yaşananlara rağmen Yüreğim hala seni seviyor..
__________________
|
|
01-16-2008, 03:00 PM
|
||||
|
||||
|
Gidiyorum Bu kutlu sevdayı yüreğime sarıp Zemheriler kuşanarak Gidiyorum Sökülmüş gülmelerim kanasın dudaklarında Yüreğim yüreğinde sürgün kalsın Attığım her adımda daha bir üşüyorum Her adımda daha bir kanıyor yerin kalbi Her adımda daha çok ölüyorum Gidiyorum Puslu sabahlar tenhasına Suratımda ki izine inat dudaklarının Eylüller öfkesini ellerime alarak Gözyaşı hatırına Şakağımdan sızan kana ant olsun Ölüm bir uğrak köşe başı Canımı kattığım cana ant olsun Solmuş bir tebessüm ufukta Siyah beyaz resimler yollara serpilmiş Gidiyorum Çığlıklar barındırarak suskunluğumda Attığım her adımda daha bir inliyor zaman Her adımda daha bir yanıyorum Her adımda zehir dolu bir tas Her adımda daha çok kanıyorum Çığ düşmüş sokaklar üşüşür üzerime Kaldırımlar paramparça Gidiyorum Yokluğunu ömrüme dolayıp Genç bir intihar vuslatına Bahar değmeden gözlerime Gidiyorum Bahar değmeden yüreğime
__________________
|
|
01-16-2008, 03:00 PM
|
||||
|
||||
|
Bu gece yine ağladım yokluğuna..
Gözyaşı damlalalarım sızarken dudaklarıma doğru, tuzu dilimdeki yarayı yaktı biraz daha... Bu gece yine ağladım sensiz şarkılarla... hayatı ezmek yok etmek istedim son bir kez daha İMKANSIZ OLDUĞUN İÇİN... neden bilmiyorum ama yine ağladım sabaha kadar... sitem etmek istedim içimden bişeylere bağıra çağıra ... Belkide gözyaşlarım benim yerime tüm hakaretleyi bağırmıştır avazı çıktığınca.. Bu gece bir kez daha ağladım sensizliğime, sessizliğime sessizce... Tutmak istedim ellerini, öpmeni beni.. Hissetmeyi sıcak tenini.. Bu gece bir kez daha özledim seni.. Hasreti yine yüreğime aldım ve ağladım bu gece... Kaderime kızarak, ama yine ağlayarak seni düşündüm bu gece... Ne kadar çok isterdim yanımda olmanı, Çünkü benim bütün dünyam sadece sen olmalıydın, sadece seni görmeliydim ve bana sadece sen bakmalıydın... Aklıma gelen tüm herşeye rağmen sıyırıp bedenimden senin yanına yolladım ruhumu İMKANSIZIMA(?)... Kıskandı yine her geceki gibi seni içten içe yüreğim... Ve Sitem de etti, ağladıda gözlerim... Çünkü Sen Bana Bakmalıydın şimdi, Ve sadece benim olmalıydı gözlerin... Benim senin olduğum gibi sende sadece benim... Düşünmek ansızın , ve apansız acılar hissetmek, bu gece bir daha yineledi her şey kendini... Ve ben bu gece yine ağladım, yine sevdim seni utanmadan... Kıskandım, özledim ve ağladım İMKANSIZLIĞIMIZA... Ve yine sadece senin oldum kendi kendime, yine yeminler ettim, yine dualar ettim, biliyorum bi gün bi yerde bedenim olmasada ruhum erişecek sana... Bu gece yine ağladım, yokluğuna... Geceleri yakmak istedim yine, yakıp yıkmak herşeyi her zerreyi yerle bir etmek, su olup söndürmek güneşi, senin yokluğunda beni ısıtmaya yetmeyen o güneşi söndürmek istedim ! Bu gece yine tüm dünyayı ardımda bırakıp kaçmak istedim, yokluğundan kaçmak.. Yapamadım, herdefasında ölmek istedim ama ölemedim, bu acıdan kurtulamadım... Bu gece yine ateşi sardı bedenimi sensizliğin ve ben ağladım... Yine ruhum Cançekişti, yine boğazım düğümlendi, gözlerim yandı, üşüdü ellerim uzanmak, uzanıp tutmak istedim ama yapamadım... Sen yoktun ve ben yokluğunda kanadım... Yok Olmak istedim binlerce defa yine bu gece... Yok Olamadım, sensizlikte varda olamadım... Özledim ama sana anlatamadım, arayamadım, sesini duyamadım sadece ağladım... Her şeyi sana Yazdım... Ve Ben Bu gece yine ağladım... İMKANSIZ OLDUĞUMUZ İÇİN BİRKEZ DAHA AĞLADIM OYSA NE HAYALLER KURUŞTUM AMA HERGÜZEL ŞEYİN SONU OLDUĞU GİBİ BUNUNDA VARDI BİLİYORUM
__________________
|
|
01-16-2008, 03:01 PM
|
||||
|
||||
|
En çok ayrılık şiirlerini severdin, Yüzüme karşı okurdun onları. Bir idam mahkûmunun, kesinleşmiş cezasının, yüzüne karşı okunması gibi. Okurdun yüzüme karşı onları! Sonra sokulup tenime, yastığımıza doğru sürüklerdin beni. Yatağımıza doğru değil, Yatak odamıza doğru da! Ayrıldın öyle mi benden? O zaman… Al yastığımdan kokunu. Tastamam çekil git hayatımdan… Sensizliği yaşat bana! Bütün acılar bitivericekse bir gün. Bunun biteceğine de umudum olsun benim. Dizlerimden çözülmüş bacaklarım, bir gün ayağa kalkabileceklerini bilsinler. Sensizliğin anlamsız görüntülerini reddeden gözlerim, sonunda görsünler. Kafamı gökyüzüne doğru kaldırabileyim bir gün. Başı dik, onurlu; uzak da olsa yarınlarım olduğuyla avunabileyim. Çekil git hayatımdan… Şimdi yaptığın gibi yarım yamalak değil! Al yastığımdan kokunu… beni bırakıp gittiğine inanayım. Bu şehri terk etmek olası, ülkeyi de… çok zorlarsam dünyayı da! Seni terk etmek olası değil… İçime sinmişsin benim, anlıyorum! Şiirine sinmişsin ruhumun, Kıvamı olmuşsun gözyaşımın, Alın çizgilerimin, başlangıç noktasına karışmışsın, Ve bitişi olmuşsun hayat çizgimin. Düz, kesintisiz, soluk değil! Belirgin ve öldüresiye kesin! Al yastığımdan kokunu, tesellim olsun. Seni şikâyet etmek olası herkese… Geçimsizin birisin bir kere… İtirazsız kabul et bunu! Sonra tertipsiz, düzensiz… Anlayışsızsın da çok zaman. Evin içerisinde sinirden, at gibi duvarları tepiklediğini de inkâr etme sakın. Böyle hatıraları az yaşatmadın bana… yalansa söyle yüzün kızarmadan. Yüzüme bak, herkesin önünde yalancı de bana. Her şımarıklığın sırasında yaptığın gibi bütünleş yastığınla ve kokunu sindir ona. Ben yastığından çekiştireyim seni… “Hadi ama” diyerek durmadan. Sen olanca şımarıklığınla sarıl yastığına, sindirmek için kokunu. Şimdi söylediğin şarkılar geliyor aklıma bir bir… Beni de zorlardın sana eşlik edebilmem için. Doğrusu, sesim senin kadar güzel değildi; haklısın. Buzdolabının kapağını bile senin kadar iyi açamıyordum. Asla sen yokken, çikolatalı pasta yiyemeyeceğim de kesin. Sokağa çıkamayacağım, uçurtmalara bakıp haykıramayacağım, mahallenin çocuklarıyla bilye oynayamayacağım da! Birazcık seviyordunsa beni, al yastığımdan kokunu… yaşam bitsin. Ortak yakın arkadaşlarımız, geride bıraktığın perişanlığı toparlamakla meşguller. Bana hep kendilerini terk eden sevgililerinden bahsediyorlar. Sonra da, hayatın hep devam ettiğinden anlatıyorlar. İşte tam da bu zamanlar, kendi acılarımı unutup, onlar için kederleniyorum… Demek yaşamlarında bir kere bile, bu kadar asil bir acının kanatları altında kıvranamamışlar. Sanırım “benim gibisini bulamazsın” sözüne hak vermek zorundayım. Hem de artık ben de senin gibisini bulamayacakken. Keşke sen, bunu benim yanımdayken söylediğinde, sana hak verebilseydim. Keşke ben de azıcık ferasetli olabilseydim. Keşke bu lafı karşıma geçip, yine sen söyleyebilseydin. Yastığını alıp kucağına, sıkarken, bir gül gibi koklarken onu, söyleyebilseydin bütün bunları. Ve hiç olmazsa unutmasaydın, kokusuyla birlikte bıraktığın yastığımı, terk ettiğin bu evde. O zaman belki böylesine yoğun seninle dolu olmazdı her taraf. Ve ben nefes alabilecek bir yer bulabilirdim belki. Al yastığımdan kokunu diye bağırıp durmazdım arkandan. Şimdiye kadar söylediklerimin hepsini bir kenara bırak. Yoksun ve yokluğun üzerine söylenmiş anlamsız sözlerdi hepsi. Sen; sadece bana, beni bırakıp nasıl gidebildiğini anlat. Mümkünse benim anlayabileceğim kadar kestirme olsun tüm söyleyeceklerin. En iyisi bunların hepsinden de vazgeç. Sadece bana, ne zaman döneceğini anlat. Ya da al yastığımdan kokunu, gittiğine beni ikna et!
__________________
|
|
01-16-2008, 03:01 PM
|
||||
|
||||
|
Bu sabah hüzünlüyüm, dokunsalar ağlarım..
Kalbim acılarla dolu, yokluğunun ilk sabahında.. Unutmuşum saatleri, zamanlar durmuş senin için.. Gidişine sabahlar bile isyan etti.... Sensiz güneşler bile doğmuyor, gözlerimde.. Zaman acımasız, zaman hain.... Bir sözünle güneşler batırmışsın, sabahlarımda.. Atmış gitmişsin beni bir köşeye.. Yokluğun bana doyar, ben yokluğuna susamışım.. Aklıma geldiğinde yudum yudum tükenirim.. Yokluğunun ilk sabahında... Bir gün gelir bende çekip giderim sevginden.. Ama ozamana kadar bin kere ölürüm.. Bin kere dar ağacına asarım duygularımı.. Ama yinede fayda vermez, isyan ederim kaderime.. Dudaklarım boykot etmiş adını , zamansız.. Matemini dalga dalga yazarım gecelerime.. Gözlerim seni ağlar, ellerim seni yazar.. Ben çeker giderim hayatından, sen kalırsın o şehirde.. O şehirde insanlar çabuk unutulur, çabuk biter sevgiler.. İçeceğim yokluğuna , bu gece nöbet nöbet.. Lanet olsun bu karşılıksız sevdalarıma.. Lanet olsun beni hiç sevmemişliğine.... Benim olmayacağını bilerek yazacağım.. Ve benim hiç olmadığına içeceğim.. Vaad edeceğim bir şey yok sana benden başka.. Ama sen beni anlamadın istemedin asla... Uzaklarda ışık var ama senin ışığına benzemez.. Öyle bir ateş yaktın ki bende yazmakla bitmez.. Sen beni aramazsın, özlemezsin biliyorum.. Ben seni esen yellerden bile soruyorum... Öyle bir şarkı olsa ki seni anlatmasa.. Öyle bir şiir olsa ki seni yazmasa.. Öyle bir gün olsa ki senle doğmasa.. Çeylan gözlüm, yokluğunun ilk sabahında.. Sana hasretim sarılmasa..
__________________
|
|
01-16-2008, 03:01 PM
|
||||
|
||||
|
Özledim seni...
Ayrılık yüreğimi karıncalandırıyor nicedir Beynimi uyuşturuyor özlemin... Çok sık birlikte olmasak bile Benimle olduğunu bilmenin Bunca zaman içimi nasıl ısıttığını Yeni yeni anlyorum Yokluğun, Hatırladıkça yüreğime saplanan bir sızı olmaktan çıkıp Mütemadiyen bir boşluğa Sabahları seni okşayarak başlamaları Akşamları her işi bir kenara koyup Seninle başbaşa konuşmaları özlüyorum... oynaşmalarımızı Yürüyüşlerimizi Sevimli haşarılarını Çocuksu küskünlüğünü... Nasılda serttin başkalarına karşı beni savunurken; Ve ne kadar yumuşak, Bir çift kısık gözle kendini Ellerimin okşayışına bırakırken. Gitmeni asla istemediğim halde Buna mecbur olduğunu görmek Ve sana bunları söyleyemeden ^^Git Artık^^ demek. Beni ne kadar çabuk unutursan; o kadar çabuk kavuşacaksın mutluluğa Demek,sana ne de zor.. Seni görmemek ve belki yıllar sonra karşılaştığımızda Bana bir yabancı gibi bakmanı istemek senden.. Yeni bir sevdayı yasakladığım kalbime söz geçirmek...
__________________
|
|
01-16-2008, 03:01 PM
|
||||
|
||||
|
Bir sabah sen uyurken, bir çığlık kopacak
Bu çığlık seni ve herkesi uyandıracak Kalkıp nereden geliyor diye bakacaksın Baktığında bizim evden geldiğini anlayacaksın Sen daha şaşkınlığını atamadığın bir anda Bir sela sesi çınlayacak bu şehrin sokaklarında Tüm insanlar toplanacak birden oraya Benim öldüğümü söyleyecekler sana İnanmak istemeyeceksin onlara Sonra koşup geleceksin bizim eve Sarmışlar beni beyaz bir çarşafa Bir hoca, dua edecek baş ucumda Derken tabuta koymak isteyecekler beni Vermemek için tutacaksın beyaz kefenimi Yalvaran gözle bakacaksın onlara Dokunmayın diyeceksin ne olur dokunmayın ona Ben koyarım onu tabutuna Ellerin varmayacak beni tabuta koymaya Mecbur olduğunu anlayacaksın bir anda Koyacaksın beni o uzun sandığa Ve dönüp onlara beni sevdiğini söyleyeceksin Sonra dönüp bana İnan bu sözüm yalan değil diyeceksin Sarılıp tabutuma bir off... çekeceksin İşte o an benim aylarca çektiğimi Sen bir anda çekeceksin Geçte olsa hatanı anlayacaksın Bir an yaşlı gözlerle bana bakacaksın Bak sana döndüm diye yalvaracaksın... Mecburen seni seveni.. Beyaz kefeninde bırakacaksın Ve o günden sonra insanların dilinde Geç dönen sevgili olarak anılacaksın”
__________________
|
|
| Seçenekler | Arama |
| Stil | |
|
|
Normal
